Intarziranje ili marketerija (Marquetry) tek prazan je pojam u kom je sadržana jedna raskošno bogata istorija razvijanja veštine manufakturne dekorativne, odnosno finalne stolarije.

Reč "intarzija" koja svoje daleko poreklo nosi još od arapske reči "tarsio" i označava "umetanje" ili "uleganje" zapravo ne otkriva mnogo. Ne otkriva odviše ni definicija po kojoj intarzija ostvaruje da komadi nameštaja na svojoj površini stiču jednostavnije ili raskošnije i kompleksnije, slikovne ili figuralne dekoracije i ornamente preciznim sečenjem formirane od raznog prirodnog ili veštačkog furnira jednakih debljina a različitog po nijansama i teksturi drveta od koga je furnir načinjen.

Tek istorijsko praćenje intarziranih izvedbi od kasne gotike i  rane renesanse (u tvorevinama utemeljivača firentinske škole intarzije Francesca di Giovanni di Mattea, najeminentnijeg i najtalentovanijeg sledbenika Benedetta da Maiana, i njegovog brata  Giuliana ,ali i Antonia Barilia, Domenica del Tassa, Baccia i Piera Pontellia, Dominica da Pratoa, Giovannia Veronesea u slikovnim intarzijama sa floralnim i figuralnim ornamentom na prvenstveno sakralnom italijanskom nameštaju) pa do maestralnih izvedbi intarziranja kasnog baroka i rokokoa, koja svoje barokno savršenstvo dosežu u delima André-Charles Boulle-a, dvorskog majstora Luja XIV, otkriva se ogromni znacaj marketerije u enterijeristici nameštaja i enterijeristici uopšte. Tokom XVI veka svoj naročiti procvat doživljava u Nemačkoj, sa centrom u Augsburgu; ali takođje i Italiji, u dominantno trgovačko-pomorskim sedištima Veneciji i Firenci, kao i flamanskom Antverpenu.

Na prostorima Balkana ova tehnika nije bila naročito razvijena, a svoju prisutnost, pretežno u Vojvodini, Dalmaciji, kontinentalnoj Hrvatskoj i Sloveniji duguje ukusu nekadašnjeg građanstva kao i trgovačkim kanalima nameštajem iz francuskih, italijanskih, nemačkih centara preko Češke, Austrije i Mađarske.

Kroz vrednosti tradicionalnog i manufakturnog stvaralaštva i kroz medijum drveta, odnosno, furnira, na svetlost dana i ovom zanatskom veštinom nanovo se iznose retke, stare veštine i umetnički zanati koji prestaju da budu ograničeni samo na svet antikvarnih nameštajnih artefakata retkih poznavalaca i znatiželjnika.

Intarzija, dakle, posteduje estetski potencijal koji kroz toplinu drveta moze oplemeniti nas vlastiti enterijer.

Zahvaljujemo se,
Dušanu Rakiću